سازمانهای غیر دولتی و توسعه روستایی و کشاورزی

چکيده

در حال حاضر ميزان سرمايه گذاريهاي ناچيز و اندكي كه در جهت فعال نمودن ظرفيت ها و پتانسيل هاي انساني و اجتماعي در مناطق روستايي صورت مي گيرد، به يكي از موانع جدي و عمده در راه تحقق اهداف توسعه در بخش كشاورزي و روستايي تبديل شده است.لذا مي بايد توجه داشت كه جلب مشاركت هاي مردمي و فراگير نمودن آنها در عرصه هاي برنامه ريزي، مديريت و كليه تلاش هائي كه به نوعي با فرآيند توسعه روستايي مرتبط است، كليد  موفقيت هرگونه اقدامي است كه در راستاي نائل گرديدن به اهداف توسعه، طرح و تدوين مي گردد. نهايتاً اينكه براي رسيدن به توسعه خود اتكاء، درونزا و از همه مهم تر، توسعه خوديار، تسهيل و تسريع در جلب و توسعه مشاركت هاي مردمي و متشكل نمودن آنها در قالب نهادها، سازمانها و گروه هاي مختلف و متنوع، امري لازم و گريزناپذير است.امروزه نقش بارز و اساسي سازمانها و تشكل هاي غيردولتي در برنامه ريزيهاي فعاليتهاي توسعه اي بر هيچ دولتي پوشيده نيست. اينگونه سازمانها اگرچه پديده نوظهوري نيستند، اما ميزان سرعت، رشد و گسترش توانمندي و كارايي آنها در توسعه مشاركت هاي مردمي، نكته قابل توجه و حائز اهميتي است كه دولت ها را بفكر واداشته تا به انحاي مختلف بسترهاي لازم، مناسب و مؤثر را براي ادامه حيات و گسترش سازمانهاي غيردولتي فراهم سازند.بايد توجه داشت كه توسعه اقتصادي هنگامي به توسعه اي پايدار تبديل خواهد شد كه بر شالوده توسعه اجتماعي بنيانگذاري و پي ريزي شود.

در اين مقاله سعي بر آنست که با معرفي سازمانهاي غير دولتي و نقش و اهميت آنها در توسعه روستايي و تجربياتي از ساير کشورها در اين زمينه به اهميت مشارکتهاي مردمي در قالب اين سازمانها تاکيد کرده، و به چگونگي فعاليت اين سازمانها در محيط روستايي بپردازد. اميد است که در کشور بسترهاي مناسب جهت توسعه واقعي اين سازمانها برداشته شود و جوامع روستايي بتوانند براي خود و با خود در زمينه توسعه محل زيست خود تصميم گيري کنند.

برنامه ریزی استراتژیک

مقدمه

بطور كلي انسان از آغاز تاكنون همواره با برنامه‌ريزي در ابعاد مختلف زندگي خود عجين شده است. انسان اوليه زمانيكه به تنهايي نمي‌توانست نيازهايش را رفع كند، به زندگي اجتماعي روي آورد و اين انسان همواره براي رفع نيازهايش، محيط پيرامون خود را تغيير داده و مي‌دهد. در دوراني كه بشر در شرايط ابتدائي زندگي مي‌كرد عمده نيازهايش عبارت بودند از رفع گرسنگي و در امان بودن از بلايا و خطراتي كه در پيرامونش بودند. انسان اوليه نيز براي رفع نيازهايش مجبور بوده است كه روشها و ابزارهايي را از طريق آزمون و خطا بكار گيرد، اين روشها و ابزارها كه براي رفع نيازها و اهداف بوجود مي‌آمدند سرآغاز اوليه كاربرد برنامه‌ريزي در زنگي انسان مي‌باشند.

ICT و توسعه روستايي

يكي از اولويت هاي اساسي در فرآيند برنامه ريزي توسعه روستايي كشور، توجه به فناوري اطلاعات و ارتباطات است. اين فناوري با ايجاد جهش در انتقال اطلاعات و ارتباطات مي تواند روستاها را از انزوا خارج ساخته و با از بين بردن مرزهاي سنتي نقش موثري در توسعه روستايي داشته باشد. اگر به مسائل و مشكلات موجود در روستاها در فرآيند توسعه روستايي توجه كنيم، ملاحظه خواهيم كرد كه بسياري از اين مشكلات به طور مستقيم و غيرمستقيم ريشه در فقدان و يا ضعف ارتباطات و اطلاعات دارد.

تاكنون در بسياري از كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه مزاياي استفاده از فناوري اطلاعات و ارتباطات به اثبات رسيده است. چرا كه اين فناوري مي تواند با كاهش فاصله زندگي شهري و روستايي نقش موثري در تعادل و توازن شهر و روستا و نيز يكپارچگي شهر و روستا داشته باشد. در برخي كشورها، فناوري اطلاعات نقش موثري در مهاجرت معكوس جمعيت از شهرها به روستاها داشته است. زمينه هاي كاربرد  فناوری اطلاعات در نواحي روستايي بسيار متنوع و گسترده است كه در اين جا فقط به چند مورد اشاره مي شود.

روستاهاي كشور به دليل جمعيت كم و پراكنده، آستانه جمعيتي لازم را براي برخورداري از بسياري امكانات و خدمات ندارند و همين موضوع باعث محروميت آنها در برخي از زمينه گرديده است. در حاليكه با توسعه فناوري اطلاعات و ارتباطات، روستاييان مي توانند در روستاي خود و بدون مراجعه به شهر و بدون صرف هزينه و زمان از اين خدمت برخوردار شوند. خدمات  اداري، خدمات تجاري، خدمات بانكي، خدمات بهداشتي- درماني و خدمات آموزشي از جمله اين موارد است. براي مثال، در حال حاضر بسياري از روستاها به دليل جمعيت كم فاقد مدارس راهنمايي و متوسطه هستند، و در برخي از روستاها به دليل كاهش جمعيت (و در نتيجه كاهش جمعيت دانش آموز) مدارس موجود برچيده مي شوند. با توسعه فناوري اطلاعات و ارتباطات و آموزش مجازي ضمن اينكه مي توان دانش آموزان را از آموز راهنمايي و متوسطه بهره‌مند كرد، با ايجاد رونق در روستاها و كاهش فاصله زندگي شهري و روستايي، مي‌توان مهاجرتها را تعديل و زمينه افزايش جمعيت را در روستاها فراهم نمود. اين موضوع را در مورد آموزشهاي دانشگاهي (دانشگاهي مجازي) نيز صادق است.

يكي از ديگر از مسائل مهم روستاهاي كشور، پايين بودن بهره‌وري در توليد محصولات كشاورزي است. اين مسئله بيشتر ناشي از ضعف دانش و آگاهي كشاورزان و نداشتن نظام ترويجي مناسب است. با توجه تعدد و پراكندگي روستاهاي كشور و مسائل مربوط به ترويج كشاورزي، فناوري اطلاعات و ارتباطات مي تواند ترويج كشاورزي و انتقال دانش و فنون به كشاورزان و بهره برداران را بسيار تسهيل نموده و نقش موثري در ارتقاي بهره‌وري و افزايش توليد و درآمد كشاورزان داشته باشد.

در زمينه توسعه فرهنگي، يكي از مشكلات روستاها نداشتن دسترسي لازم به محصولات فرهنگي از جمله كتاب، نشريات، فيلم، مطبوعات و ساير مواد فرهنگي است. توسعه فناوري اطلاعات و ارتباطات مي تواند دسترسي روستاييان را به اين محصولات بسيار تسهيل نمايد و نقش موثري در توسعه فرهنگي و ارتقاي آگاهي هاي اجتماعي، اقتصادي و سياسي آنها داشته باشد.

بازاريابي محصولات كشاورزي و صنايع دستي و كاهش نقش واسطه ها در اين زمينه از جمله چالشهاي موجود در زمينه توسعه اقتصادي و افزايش درآمد روستاييان محسوب مي‌شود. از طريق فناوري اطلاعات و ارتباطات مي توان به بازاريابي محصولات كشاورزي و صنايع دستي كمك نمود و نيز با كاهش نقش واسطه ها مي توان درآمد توليد كنندگان را افزايش داد و زمينه حمايت از مصرف كنندگان را فراهم ساخت.

توسعه گردشگري روستايي مي تواند فرصت هاي جديدي براي اشتغال و درآمد روستاييان ايجاد كند. ضعف اطلاع رساني يكي از مهمترين مشكلات در اين فرايند محسوب مي شود. با معرفي جاذبه هاي گردشگري روستاها از طريق اينترنت مي توان به توسعه گردشگري روستايي و تامين خدمات مورد نياز گردشگران كمك نمود.

با وجود اهميت فناوري اطلاعات و ارتباطات در توسعه روستايي، و وجود تجربه هاي موفق در اين زمينه در كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه و حتي تجربه هاي موردي در داخل كشور، تاكنون حتي در زمينه توسعه تلفن ثابت و همراه نيز توجه لازم به اين موضوع نشده است. البته هر چند تگناهايي در اين زمينه وجود دارد، ولي با برنامه ريزي و هماهنگي سازمانها و نهادهاي مسئول در اين زمينه و با بهره گيري از تجربيات جهاني مي توان به توسعه فناوري اطلاعات و اطلاعات در نواحي روستايي كمك نمود.

خوشبختانه در برنامه چهارم توسعه به اين موضوع توجه شده و در ماده 18 برنامه، «به كارگيري فناوري اطلاعات و ارتباطات در روستا و ارائه خدمات متنوع با هدف ارتقاي مهارت روستاييان و تمهيد فرصت هاي شغلي» يكي از وظايف دولت در زمينه توسعه روستايي تعيين گرديده است. تهيه سند راهبردي توسعه ICT روستايي كشور نيز (كه به پژوهشكده الكترونيك دانشگاه علم و صنعت محول شده) به همين منظور است.

اصلاح ساختار مديريت توسعه روستايي كشور

با توجه به نارساييهاي موجود در نظام مديريت توسعه روستايي كشور، بهبود و اصلاح اين نظام ضروري بوده و مي تواند نقش تعيين كننده اي در فرايند توسعه روستايي كشور داشته باشد. در اين زمينه علاوه بر راهكارهاي ارائه شده در چشم انداز توسعه كشور در افق 20 ساله و نيز برنامه چهارم توسعه، راهكارهاي ديگري نيز مطرح شده كه توجه به آنها ضروري است. در گزارش هم انديشي توسعه روستايي- محور شماره 24 همايش چالش ها و چشم اندازهاي توسعه كشور- (موسسه توسعه روستايي ايران، 1381) و نيز در نظرسنجي از برخي صاحب نظران در مورد جايگاه روستا در فرايند توسعه ملي (فيروزنيا و افتخاري، 1382). راهكارهايي ارائه شده كه بسيار اهميت دارد. مهمترين اين راهكارها به شرح زير است:تمركز زدايي در سطوح تصميم گيري، اجرا و نظام تخصيص منابع؛